Babysitten! [1]

Categorie: jong   Geschreven door LaurensX   2016-10-04 04:09:21

Deel 1: De nieuwe klus - Mijn naam is Jeroen en ik ben 17 jaar. Omdat ik graag wat wilde bijverdienen had ik me opgegeven als kinderoppas. Meestal was dit erg saai, omdat de kinderen vaak al naar bed waren. Ik fungeerde dan specifiek als oppas, maar omdat de kinderen slapen hoefde amper wat te doen. Ook op mijn broertje Stef, die zes jaar jonger dan mij is, moest ik vroeger geregeld letten. Op school volg ik menswetenschappen, wat me behoorlijk weet te boeien. Ik hou van de sociale vakken en ben een graag geziene leerling. Ook met mijn klasgenoten kan ik het prima vinden. In de groep lig ik erg goed en heb in de klas enkele erg goede vrienden. Mijn vrienden praten graag over de meisjes. Hoewel ik al twee keer een korte relatie had met een meisje, betrap ik mezelf regelmatig dat ik ook wel graag naar jongens kijk. Erover praten heb ik enkele keren geprobeerd, maar helaas, mijn vrienden staan niet open voor dat soort gesprekken. Enkele maanden geleden, aan het begin van de grote vakantie, gaf ik me weer op, bij de oppasdienst.

Het duurde enkele dagen, maar toen kreeg ik bericht van een van de medewerkers. De man had me al enkele klussen gegeven. Maar nu had hij ‘een speciale’ zo zei hij. Hij vertelde me dat een kennis van hem dringend op zoek was naar een goede oppas en hij mij daar wel geschikt voor zag. Ten minste als ik het wilde doen. Ik werd gevraagd om op twee kinderen te letten en dat voor de tijdsduur van 3 dagen met overnachten. Het loon zou niet mis zijn, maar liefst 100 euro per dag en 75 euro per nacht. De man kende het gezin persoonlijk. Het waren, volgens hem, erg lieve mensen met twee jonge tieners. Ik zou dezelfde avond al verwacht worden en ter plaatse alle informatie krijgen. Hoewel ik met een dergelijke klus geen ervaring had, moest ik eerlijk bekennen, dat het loon me wel aantrok. Het zou ideaal zijn om de vakantie te beginnen met een goed gevulde beurs.

Het was die dag zeer warm buiten. Ik maakte een rugzak klaar, deed die op mijn rug en fietste naar het adres. Al vlug voelde ik de zweetdruppels over mijn rug lopen. De babysittersklus was op een plaats die wij thuis en onder vrienden omschreven als ‘de villawijk’. Alle huizen waren gebouwd op grote bouwgronden, waar je net zoals bij ons thuis wel 3 huizen op kwijt kon. In plaats van mooi en open, waren ze allen ingekapseld met grote hekken, heggen en muren. Zelfs de bomen die in de straat stonden waren afgerond met ijzeren hekjes eromheen. Ik moest bij nummer 25 zijn, het laatste huis van de straat, zo bleek. Een heel stuk verwijderd van nummer 24 en net tegen de bosrand. Toen ik aanbelde gleed de grote zwarte ijzeren poort, met gouden pinnetjes bovenaan, sierlijk voor me open. Een gejaagd uitziende vrouw kwam buiten. ‘De oppas?’ vroeg ze en stuurde me met mijn fiets verder naar achteren. Daar wachtte ik even. Waar je bij ons in de buurt steeds spelende kinderen hoort, was het hier muisstil. Door de drukkende hitte, was er zelfs amper geruis van de bomen. Mezelf afvragend of er hier wel kinderen zouden zijn, wachtte ik enigszins gespannen af wat me te wachten stond.

Net toen ik begon te twijfelen of dit wel zo’n goed idee was geweest, gleed de garagepoort vanzelf naar boven. De vrouw die ik net aan de voordeur had gezien, kwam naar buiten. Ze zuchtte even diep en zei ‘Je mag je fiets binnen zetten.’ Ze klonk nu al iets rustiger. Ze stelde zich voor als Marianne een vrouw met halflang geverfde bordeaux kleurige haren. ‘Je wil niet weten hoe blij we zijn dat je er bent.’ We gaven elkaar een hand en ik stelde me kort voor. Ondanks dat ze duidelijk gehaast was, probeerde ze met veel interesse te luisteren. Ze vertelde me dat hun gewoonlijke kinderoppas het vanmiddag had laten afweten en de buren in de straat op vakantie waren. Vandaar dat er snel een oplossing had moeten komen. Verder liet ze verstaan dat er naast een goed loon, ook nog een extraatje voor me kon inzitten als de kinderen tevreden waren. ‘Mijn man, Ivo, is de laatste spulletjes nog aan het pakken. Over een half uurtje worden we opgehaald. Zal ik je snel even rondleiden?’ vroeg Marianne. Knikkend volgde ik haar.

Het landhuis was binnenin minstens zo verzorgd als buiten. Meteen was zichtbaar dat deze mensen helemaal niets te kort hadden op financieel vlak. Alle stenen vloeren waren overtrokken met tapijten, betekend met leuke motiefjes. Het was een behoorlijk lange gang met links en rechts deuren naar verschillende kamers. Ze liet me de werkkamer, studeerkamer en dressroom zien. ‘Hier is onze kamer, waarschijnlijk is Ivo hier nog bezig. Even te snel keek ik om het hoekje de kamer in. Daar kreeg ik vrij zicht op een grote blote kont. Toen ik geschrokken omkeek, zag ik dat Marianne me wenkte naar de volgende kamer. ‘Hier is de badkamer, zoals je ziet met ligbad en douche. Links ernaast slaapt Pieter, onze oudste zoon. Rechts naast de badkamer slaapt Gijs, de jongste. ‘Waar zijn de kids?’ vroeg ik benieuwd. ‘We hebben even een film opgezet, zodat we ongestoord konden inpakken. Je ziet ze zo wel.’ zei Marianne met een glimlach.

Plots voelde ik een grote hand op mijn schouder. ‘Dat moet de nieuwe babysit zijn’ zei een luide stem en de man die ik net in zijn blote kont had gezien, stond nu achter me. Hij was intussen bijna helemaal opgekleed. ‘Waar slaap ik?’ vroeg ik, nadat ik me had voorgesteld. Ivo omhelsde me en trok me aan mijn schouder mee. ‘Jij mag in de gastenkamer.’ zei hij vriendelijk en opende de deur. Helemaal anders dan wat ik verwacht had, was dit een erg grote kamer. Er stond een grote kleerkast, een wasbak en bovenal een supergroot twee-persoonsbed. Aan de muur hingen verschillende kleine leuke schilderijtjes. Het was een erg mooie en gezellige kamer met twee grote vensters die me uitzicht gaven op de prachtige tuin. ‘Wat een prachtige kamer!’ zei ik naar waarheid en zag een glinstering van fierheid in Ivo’s ogen. ‘Het gebruikte linnen mag je steeds in deze ton gooien. Marianne zal deze wel wassen als we terug zijn.’ zei Ivo vriendelijk.

Nadat ik mijn rugzak van mijn rug had gedaan, volgde ik Ivo en Marianne. Ze lieten me nog even de wc, de trap naar de zolder en naar de kelder zien. ‘Op de zolder of de kelder hoef je normaal nooit te zijn. De kinderen mogen daar normaal gesproken ook niet komen. Ik zou niet willen dat ze zich bezeren op de trap.’ zei Marianne.

Daarna kwamen we in een grote keuken die gekoppeld was aan een woonkamer ruimte. Alles was erg groot en open, maar door de verschillende vloeren toch elk in een eigen hoek gesitueerd. In het salon zag ik twee jonge kereltjes zitten staren naar een mega groot televisiescherm. Toen Marianne me de keuken liet zien, zag ik dat beide kort even nieuwsgierig meekeken. Marianne had zelfs het eten voor de volgende dagen al klaarstaan. Hoewel ik zelf prima wat zou kunnen kokkerellen, vond ik deze methode natuurlijk ook wel leuk.

‘Mam, wie is dat?’ klonk uit het salon.

Deze keer was ik het die uit eigen beweging naar het Salon liep. Nadat ik mij aan de twee jongens voorstelde, was het Marianne die haar kinderen aan mij voorstelde. Gijs was de jongste, hij was elf jaar. Hij had een normale lichaamsbouw, felblauwe ogen en blonde korte haren. Pieter was dertien en zat met een puberse blik tv te kijken. Toch merkte ik regelmatig hoe zijn ogen naar mij flitsten. Hij had donkere ogen, bruine haren en een heel ander gezicht dan Gijs. De twee waren zo wel goed uit elkaar te houden. ‘Ach ik zou ze misschien ook wel alleen kunnen laten. Maar ik hoef Pieter toch geen vaderlijke rol te geven?’ zei Marianne, meer tegen zichzelf dan tegen mij. Goedkeurend schudde ik mijn hoofd. ‘Je kan nooit weten wat er gebeurd. Bovendien als de buren op vakantie zijn en ze zijn met zijn tweeën in het huis… Ze moeten toch altijd ergens terecht kunnen.’ zei ik wijselijk en merkte dat ik met deze opmerking een goede indruk achter liet. ‘Het zijn twee schatten van kinderen. Ze maken bijna nooit ruzie en je kan ze prima vertrouwen in hun doen en laten. Dat is toch wat onze oppas altijd zegt’ zei Ivo die even liefdevol naar zijn kinderen keek.

‘Moet ik verder nog wat weten?’ vroeg ik. Marianne gaf met een papier waar alle weetjes opgeschreven waren, zoals de code van de poort, waar alles lag en hoe de huisdieren hun eten moesten krijgen. Buiten in een hok zat een hond. Daarmee moest dagelijks gewandeld worden en er waren ook twee goudvissen. Normaal zouden de jongens de dieren verzorgen, maar ik moest toch wat toezicht geven. ‘Om hoe laat gaan ze slapen?’ vroeg ik. Marianne haalde haar schouders op. ‘Normaal Gijs om 21u en Pieter wat later. Maar het is nu vakantie… Toch maar nooit later dan 23:00. Anders heb je er de volgende dag niet veel aan.’ Knikkend nam ik dat in me op. Gijs was naast zijn moeder komen staan en omhelsde haar. Pieter keek nog steeds naar de televisie. Maar ik had het idee dat zijn oren ons gesprek meer volgden dan wat er op de tv gezegd werd. ‘Ze zijn erg zelfstandig en als je vragen hebt, kan je die ook aan hun stellen. Ze kunnen zichzelf bezig houden, maar spelen ook graag samen. Vandaag zijn we naar het bos geweest, dus moeten ze dadelijk nog even douchen. Maar dat kunnen ze zelf wel, als je het hun vraagt. Als je ons echt nodig hebt kan je altijd op dit nummer bellen. Maar eerlijk gezegd… we worden liever niet gestoord.’ zei Marianne die bij die laatste zin kort even naar haar man knipoogde. Ivo knipoogde terug naar haar en even zag ik hoe het puntje van zijn tong over zijn lippen likte.

Blij was ik dan ook dat de deurbel ging. ‘Daar zal je de taxi hebben, mooi op tijd.’ riep Ivo met luide stem. Hij pakte een aantal koffers en de twee kinderen en ik gingen mee tot aan de voordeur. Op dat moment vond ik het toch allemaal best spannend. Marianne gaf haar kinderen een kus en dikke knuffel. Vader gaf enkel Gijs een vluchtige kus en Pieter een high five. ‘Braaf zijn en goed luisteren.’ zei Marianne moederlijk. Vanaf de deuropening liet ik het gezin even ruimte om afscheid te nemen. Daarna zwaaiden ik en de kinderen vader en moeder toen samen uit. Hierbij merkte ik dat Pieter ook enthousiast mee zwaaide. Het was zwoel en drukkend heet buiten dus gingen we weer naar binnen zodra ze uit het zicht waren. Binnen was het opvallend fris, waarschijnlijk airco, zo dacht ik.

‘Hé wil je mijn kamer zien?’ vroeg een hoge stem achter me. Gijs keek me verwachtingsvol aan en ik knikte. Alsof hij me al jaren kende, nam hij mijn hand en trok me mee. Als ik dacht dat ik vroeger veel speelgoed had, trok ik die woorden terug. Dit was een halve speelgoedwinkel. ‘Wauw Gijs, zoveel speelgoed!’ zei ik. ‘Hier zullen we ons wel vermaken komende dagen…’ Gijs lachte en nam me meteen mee naar zijn pronkstuk. ‘Moet je dit zien…’ zei hij trots en liet me een groot Lego bouwwerk zien. Het was een hele stad met een zee incl. piratenboten. ‘Wow’ zei ik onder de indruk zijnde. ‘Zelf verzonnen, getekend en dan gebouwd’ zei Gijs terwijl hij zijn hand op zijn borst liet vallen. Hij vertelde me dat er op zolder nog meer stond, waarmee hij nog zou willen bouwen. Luisterend naar al zijn Lego-plannen raakte ik terdege onder de indruk. Hij deed zijn plannen uit de doeken en vertelde zo ook dat hij later architect wilde worden.

Mijn oog viel op de klok van Gijs’ stereo-installatie. ‘Jij moest nog douchen had je moeder verteld?’ vroeg ik. Gijs knikte en stond op. ‘Doe dan ook maar meteen je pyjama aan. Zal ik die klaarleggen?’ vroeg ik terwijl ik achter Gijs aan liep richting badkamer. ‘Niet nodig’ zei die alleen en begon zich al uit te kleden voordat ik in de badkamer was. Omdat Marianne had gezegd dat de jongens heel zelfstandig waren liet ik hem maar doen. ‘Als er wat is, roep je maar.’ zei ik. Gijs knikte en stak zijn duim op naar achteren, terwijl hij zijn broek uit zwierde. Ik besloot terug te keren naar het salon en nader kennis te maken met Pieter, de oudste zoon.

Die lag met opgetrokken knieën in de leren donkere zetel. De tv speelde behoorlijk luid op een muziekzender. Toen ik wat beter keek, zag ik dat hij op zijn schoot een tablet had liggen. ‘Wat speel je?’ vroeg ik en meteen zag ik hoe Pieter de huisjes-toets drukte en naar een andere app ging. Hij brabbelde wat en ik vroeg de tv wat stiller te zetten. ‘Wat zei je nu?’ vroeg ik. ‘Gewoon wat Snappen. Al mijn vrienden zitten zich op vakantie rot te amuseren.’ zei hij een beetje sip. Met een glimlach keek ik hem aan. Ik kon zijn gevoel zo goed begrijpen, omdat ik het zelf ook jaren had meegemaakt. ‘Wij maken er ook leuke dagen van!’ zei ik. Op dat moment richtte Pieter de camera van zijn tablet naar mij en voor ik het in de gaten had, hoorde ik de klik al. ‘Hé wacht, doe die dan meteen even goed’ zei ik en kwam naast hem zitten en stak wijs en middelvinger vooruit. Tot mijn opluchting deed Pieter mee en we maakten zo samen een geweldig toffe selfie. ‘Die is bom!’ zei Pieter en opende zijn Snapchat. Al gauw werd de foto aan zijn verhaallijn toegevoegd. Daarna zette hij zijn tablet uit en maakten we nader kennis.

Pieter vertelde me dat hij na de vakantie naar het middelbaar ging. Ook kwam ik te weten dat Gijs niet zijn broer, maar halfbroer was. De moeder van Gijs was wel zijn echte moeder. Maar zijn vader had Gijs nooit gekend. Daarom was Ivo nu als een vader voor Gijs en Marianne als een moeder voor Pieter. Het klikte volgens Pieter erg goed in het gezin. Hoewel ze regelmatig op vakantie gingen, konden ze nu niet mee. Blijkbaar was dit een snoepreisje enkel voor de ouders. Zelf had ik de indruk dat Pieter niet goed wist waarom ze niet mee konden, maar dat niet wilde laten merken.

‘Is Gijs nog op zijn kamer?’ vroeg Pieter.

‘Hij ging douchen, ik verwacht dat hij zo wel klaar zal zijn.’ zei ik en Pieter knikte. ‘Ik zal gaan als hij terug is. Blij als ik eindelijk die zweetkleren kan uitgooien.’ zei Pieter zuchtend. De deur ging open en Gijs kwam binnen. ‘Ahah daar is onze bengel, je zal wel…’ begon ik mijn zin enthousiast, maar staakte die abrupt. Tot mijn verbazing was die kleine Gijs helemaal bloot. Meteen sprong ik op uit de zetel en vroeg ‘Gijs waar is je pyjama?’ Gijs haalde zijn schouders op en liet me zijn handpalmen zien. ‘Heb ik niet…’ zei hij. Met geschrokken en vragende blik keek ik naar Pieter. Die knikte tot mijn verbazing en zei ‘We slapen in de zomer vaak in ons blootje. ’s avonds vallen de airco systemen vanzelf uit en wordt het hier behoorlijk warm.’ Even dacht ik dat ze een grapje maakte maar Pieter keek me met een serieuze blik aan. ‘Overdag lopen we soms ook in ons blootje en ook als we op vakantie gaan, is dat meestal ook… bloot.’ zei Gijs die af en toe een beetje glimlachte. Ik sloeg met mijn hand tegen mijn hoofd, niet wetend wat ik moest zeggen. Plots voelde ik dat Gijs’ naakte lichaam tegen me aan kwam. ‘Zal ik je mijn tablet ook laten zien?’ zei hij weer even uitgelaten als een half uur geleden. ‘Euh ja… is goed… denk ik’ stamelde ik zacht fluisterend. Even twijfelde ik of ik dit zou moeten verbieden. Maar zowel Gijs als Pieter leken erg zelfzeker. Dus ging ik er maar vanuit dat het goed was.

Gijs trok me aan mijn kleren naar achteren en ik plofte terug in de zetel. Ik kon zijn blote billen tegen me aan voelen. ‘Kijk hier, dat vind ik leuk…’ zei hij en opende de Bubble Shooter app. Zo dicht tegen me aan kon ik de zeep ruiken waarmee hij zich gewassen had. Hij ging in kleermakerszit met zijn benen gekruist zitten en legde zijn tablet op zijn knieën zodat ik goed kon meekijken. Blijkbaar had Gijs een heel eigen techniek om de bolletjes per kleur bij elkaar te krijgen. Hij deed me die uitbundig uit de doeken. Voor mezelf merkte ik dat mijn blik regelmatig verder naar beneden afgleed. Zijn plassertje raakte net niet de onderkant van zijn tablet. Het lag er maar slapjes bij en zijn eikeltje was tot halfweg overkapt met een kort voorhuidje. Hij was nog helemaal kaal, maar wel behoorlijk gebruind. Wat ze me hadden gezegd, zou dus wel eens kunnen kloppen. De rest van zijn huid was niet veel bruiner dan bij zijn kruis. Als ikzelf voor de spiegel stond, merkte ik bij mezelf duidelijk verschil.

Terwijl ik dat aan het overdenken was zei Gijs plots ‘Nu jij!’. Even schrok ik op en nam een beetje aarzelend de tablet op mijn schoot. Als ik nu mijn blik zou afwenden, zou hij het meteen zien, dus deed ik mijn best om me te concentreren. Meteen speelde ik het level uit en Gijs was dolenthousiast. ‘Nu mag je nog eens…’ zei Gijs en hij keek me met een glimlach aan. ‘Doe jij maar even…’ zei ik terwijl ik opstond. Gijs keek me met een verbaasde blik aan terwijl ik naar de gangdeur liep ‘even naar de wc’ zei ik en verliet snel de kamer. Op een snel tempo wandelde ik de gang door en zag onderweg dat de badkamerdeur op een kier stond. Het water van de douche kletterde vrolijk. Door de glazen douchewand kon ik het silhouette van Pieter zien die zich stond te wassen. Hetzelfde gevoel als daarnet kwam in me op. Langzaam voelde ik over mijn eigen kruis en voelde duidelijk dat mijn eigen pik muurstijf omhoog stond.

In geen tijd was ik supergeil geworden. Als Pieter dadelijk ook nog naakt zou binnen komen, zou me dat nogal vonken geven, dacht ik. Even liep ik naar mijn slaapkamer en probeerde daar even bij zinnen te komen. Hier kon ik toch niet op gaan reageren. Het was tenslotte hun eigen keuze om naakt te gaan. Misschien moest ik maar niet zo preuts zijn en hen mijn vertrouwen geven. Het leken me bovendien beide twee lieve jongens, zo had ik al kunnen ervaren. Het werd plots stil in de gang, het geklater van de douche was gestopt. Snel ging ik terug naar de woonkamer…

Einde Deel 1

« Vorige pagina