Babysitten! [4]

Categorie: jong   Geschreven door LaurensX   2016-10-14 05:55:23

Deel 4: Gluren - Er werd op de deur geklopt. ‘Jeroen?’ Opnieuw overviel het gevoel totaal niet te weten waar ik was of wie tegen me sprak. Het hele verhaal kwam al snel terug in me op toen de deur open zwaaide. ‘Jeroen, weet jij waar Gijs is, hij is niet op zijn… ohhh.’ Het was Pieter die in de deuropening stond. ‘Hij slaapt nog, hij had een onrustige nacht. Laat hem nog maar even en mij ook.’ fluisterde ik zacht terug. Terwijl ik mijn hoofd weer in mijn zachte kussen begroef, hoorde ik de deur weer in het slot klikken. Plots voelde ik hoe er zacht aan het laken werd getrokken. ‘Niet doen, we komen straks…’ fluisterde ik en merkte toen dat Pieter langs de andere kant onder het laken wilde stappen. Hij gaf een erg afgewezen indruk. ‘Oh eh, ok kom er maar bij dan…’ zei ik terwijl ik besefte tussen de twee jongens in bed te liggen. Pieter draaide zich op zijn buik en al gauw ademde ook hij dieper. Het was al vreemd voor me om met eentje naast me te slapen. Maar met twee van die blote lijfjes naast me, zou ik niet meer kunnen slapen. In de kamer was het ook erg licht, want ik had de gordijn niet terug dichtgedaan. Toen ik naar buiten keek zag ik druppels van de struiken vallen.

Het moest een uur of 9 zijn dacht ik. Rechts van me begon Pieter zacht te ronken terwijl links van me Gijs door zijn neusje zachtjes piepte. Pieter lag wel erg dicht tegen me aan, zodanig dat als ik nu naar links zou schuiven, ik tegen Gijs zou aanstoten. Het grote bed leek daardoor zelfs een stuk kleiner dan dat van thuis. Na me enkele keren ongemakkelijk te hebben gedraaid hield ik het voor bekeken. Ik zou toch niet meer kunnen slapen. Even observeerde ik de situatie en besloot het bed beter te kunnen verlaten onder het laken door. Langzaam schoof ik dus onder het laken door om het bed via het voeteneind te verlaten. Onderweg kreeg ik zicht op de twee jongens hun slappe piemels. Lang kon ik er niet van genieten, want plots draaide Gijs zich om. Om van hem geen kniestoot te ontvangen, schoof ik snel verder.

Vanaf het voeteneind stond ik recht en bekeek het tafereel nog even. Het was echt schattig hoe die twee schattige broertjes daar nu zo vredig lagen te slapen. Ik besloot alvast even naar de wc en de badkamer te gaan. Zacht deed ik de deur open en liet deze op een kier toen ik wegging. Het was erg onwennig om zo naakt te lopen en dat dan ook nog in een vreemd huis. In de badkamer bekeek ik mezelf in de spiegel. Terwijl ik mezelf bekeek spande ik mijn spierballen. Na de jongens gisteren zo bekeken te hebben, dacht ik bij mezelf, dat ik er eigenlijk ook best mocht zijn. Bovendien had Gijs me nu toch al naakt gezien en mij enkele mooie complimenten gemaakt. In de spiegel zag ik achter me de grote inloopdouche. Die zag er best mooi uit dus liep ik er naar toe om eens te inspecteren. Er waren op vier verschillende plaatsen sproeiers. Er tussenin zat iets wat erg leek op lampjes. Voorzichtig draaide ik de douche een stukje open en meteen werd ik aangevallen door een koude straal aan de zijkant. Een kleine gil kon ik niet onderdrukken.

Ook al was ik het niet echt van plan geweest, toch besloot ik om me dan maar helemaal de douchen. In de badkamer was een rek met daarop verse handdoeken en washandjes, waarvan ik er eentje pakte. Ik richtte alle stralen van me weg en liet eerst het water tot een aangename temperatuur komen. Het was met de drie draaiknoppen best een ingewikkeld systeem. Maar na een tijdje proberen kreeg ik ik de gaten hoe alles werkte. Terwijl ik in het rond draaide genoot ik van de massagestralen langs boven en de drie zijdes. Net toen ik tussenin kort mijn ogen opende, zag ik aan het eind van de inloopdouche een hand en twee donkere ogen. Het was in een flits, want toen ik terug opkeek, waren ze al weg. ‘Pieter?’ fluisterde ik zacht. Mijn hoofd zat net onder de shampoo, dus kon niet meteen weg. Na alles weggespoeld te hebben, draaide ik een handdoek rond me en ging om de hoek van de inloopdouche. De badkamer was leeg, maar de deur stond op een kiertje. Die had ik toch echt wel dichtgetrokken, dacht ik. Even twijfelde ik aan mezelf en wat ik nu daadwerkelijk gezien en gedaan had. Na me wat gedroogd te hebben, liep ik met de handdoek rond terug naar de logeerkamer.

Pieter was weg, maar Gijs lag nog steeds te slapen. Zo stil ik kon, trok ik de deur weer dicht en ging eerst maar eens op zoek naar Pieter. Zachtjes klopte ik op de deur van zijn slaapkamer. ‘Jup’ klonk zacht en ik ging naar binnen. Ook Pieter had een groot bed, net zoals Gijs en Ik. Zijn kamer was heel anders ingericht. Typisch met posters en een grote studeertafel. Pieter lag op bed, op zijn laken en hield zijn kruis bedekt met zijn hand. ‘Hé Pieter…’ begon ik mijn zin en zag een bedrukte grijns op zijn gezicht komen. ‘…ik vroeg me af of je me wil helpen met het ontbijt’ ging ik verder. Pieter knipperde even met zijn ogen en zei ‘Ja natuurlijk’. Hij sprong uit zijn bed en liep met me mee naar de keuken. Terwijl we de tafel dekten, zag ik hoe zijn ogen verschillende keren naar die handdoek om mijn middel flitste. Ik besloot om zelf niet meer dan nodig te zeggen. De spanning in de stilte was haast tastbaar.

‘Ga je die handdoek de hele dag om je heen houden?’ vroeg Pieter plots.

De ergernis klonk door in zijn stem. ‘Weet je ik heb mijn ondergoed niet aan…’ zei ik zacht en zette de daarna verder melk en fruitsap op tafel. ‘Ik toch ook niet…’ zei Pieter die me met een frons aankeek. Hij schudde even met zijn kruis waardoor zijn piemel alle kanten op slingerde. Even leek het erop dat hij zelf mijn handdoek zou lostrekken. Hij zette een stap dichterbij en stak zijn handen vooruit. In een flits bedacht hij zich, draaide ze om en zei ‘wat houd je tegen?’. ‘Loopt jullie andere oppas normaal ook altijd bloot?’ vroeg ik hem recht aankijkend. Pieter hield zijn hoofd een beetje schuin, alsof hij dacht of hij nu de waarheid zou vertellen. ‘Dat doet er niet toe, het gaat er om wat jij doet.’ zei hij. Hierover dacht ik even na, want eigenlijk wilde ik best wel bloot proberen. Gijs had me ook al gezien en tenslotte was ik bijna zeker dat ook Pieter me net in gaten had gehouden. Pieter ging aan tafel zitten en nam wat cornflakes. ‘Dadelijk als de airco weer aan gaat, kleden jullie jezelf toch ook weer aan?’ vroeg ik. ‘Alleen als dat echt moet van jou. Ik en Gijs hebben liever geen airco’ zei Pieter met afkeurende blik.

Hierover moest ik even nadenken. Het naakt zijn was ook best wel spannend en ik was de jongens nu toch al bijna gewoon, zo. ‘Wil je me helpen met het zwembad op te zetten?’ zei Pieter plots. Even uit het veld geslagen door die plotselinge switch van onderwerp keek ik hem aan. ‘Euh, zwembad?’ vroeg ik. ‘Mama heeft voor ons een zwembadje gekocht, maar er is nog geen tijd geweest om het te zetten.’ ging hij verder. ‘We zullen dadelijk eens kijken.’ antwoordde ik.

‘Hé en dat van net, ik was in de badkamer maar heb je niet echt bekeken.’ biechtte Pieter plots op. Het leek alsof dat joch precies wist hoe hij me kon bespelen. Opnieuw merkte ik die vlugge verandering van onderwerp. ‘Waarom zei je dat niet gewoon meteen?’ vroeg ik. ‘Ik wilde niet dat je boos zou worden. Eerst wilde ik je stiekem begluren, maar bedacht toen dat dit niet mooi van me zou zijn, als je het liever niet wil.’ antwoordde hij. ‘Je bent een goede jongen!’ zei ik terwijl ik naar hem knipoogde en Pieter kon een stiekeme fiere glimlach niet onderdrukken.

Pieter moest gemerkt hebben dat een open communicatie mogelijk was, want meteen stelde hij zijn volgende vraag. ‘Wat was er met Gijs, is hij ziek?’ vroeg hij. Terwijl ik mijn mond leeg at schudde ik mijn hoofd. ‘Eerst was er dat onweer en daarna had hij een nachtmerrie.’ zei ik. ‘Heeft het geonweerd dan? Ik heb niets gehoord.’ zei Pieter. ‘Dan heb je diep geslapen! Want het heeft erg krachtig geonweerd.’ zei ik. ‘Gijs is erg bang van het onweer, soms krijst hij alles bij elkaar. Knap dat je hem rustig hebt weten houden. Nu begrijp ik ook waarom hij vanmorgen bij jou lag.’ zei Pieter op rustige toon. ‘Nee, dat was het niet, na het onweer stuurde ik hem terug naar zijn kamer. Maar blijkbaar had hij nadien nog een nachtmerrie. Toen heb ik maar besloten dat hij bij me mocht komen liggen.’

Pieter knikte begripvol. Toen ik grinnikte keek hij me vragend aan. ‘Het was best gęnant, ik had me net uitgekleed omdat ik het zo warm had. Toen ik hem dat vertelde, was hij zijn droom zo vergeten.’ Pieter glimlachte en zei ‘Ja kan ik me voorstellen, hij is de laatste tijd erg geďnteresseerd in bloot zijn. Heeft hij je ook gezien?’ Ik knikte en zag een fonkel van nieuwsgierigheid in Pieters ogen. Ik besloot dat het misschien nu het moment was om mezelf helemaal bloot te geven. ‘Maar nu slaapt hij toch wel erg lang, ik zal hem even wekken.’ zei ik en stond op van tafel. ‘Moet ik me vandaag aankleden?’ vroeg Pieter plots rechtuit. ‘Wat je zelf het liefste wil…’ zei ik zacht. Even knipoogde ik naar hem en met een glimlach, maakte ik mijn handdoek los. In mijn ooghoek zag ik dat Pieters mond open viel. Zelf had ik het nog niet in de gaten, maar met die herinnering aan vannacht stond mijn pik weer half overeind.

‘Zohey! Die is groot…’ zei Pieter die zijn ogen op mijn kruis gericht hield.

Toen ik me wilde omdraaien en naar de deur van de gang lopen, zei Pieter ‘Hé wacht even, laat nu eens even kijken?’. Een beetje gegeneerd draaide ik mijn pik terug naar hem toe. ‘Kom wat dichter.’ gebood hij me en ik ging tot een halve meter van hem staan. In mijn ooghoek zag ik in een flits dat Pieters piemeltje ook rechtop stond. Het leek wel alsof mijn pik daar op reageerde. Hij bukte zich een beetje en keek onder mijn pik. ‘Grote balzak joh’ zei hij en ik knikte schouderophalend.

‘Ben je besneden?’ vroeg hij terwijl zijn ogen naar de mijne flitste en weer terug naar mijn kruis. Opnieuw knikte ik. ‘Een Turkse jongen in mijn klas, is ook besneden. Is dat bij jou ook door je geloof?’ vroeg Pieter benieuwd. ‘Nee hoor, mijn ouders besliste het voor mij, ik heb nooit anders geweten.’ antwoordde ik hem. Terwijl mijn stijve pik ongecontroleerd schokte bestudeerde Pieter hem uitgebreid. Plots zag ik hoe hij zijn hand ernaar uitstak. Zonder aarzelen draaide ik me om en liep richting de deur. ‘Hé wacht nu even?’ hoorde ik Pieter nog zeggen, maar ik deed alsof ik hem niet hoorde en zei ‘Tot zo…’. ‘Je blijft toch wel bloot hé?’ vroeg Pieter nog terwijl ik de deur opende en de gang in liep.

Even dacht ik dat Pieter me achterna zou komen. Maar dat deed hij gelukkig niet. Toen ik aan mijn slaapkamerdeur kwam wachtte ik even. Met één hand pakte ik mijn pik en trok er zachtjes aan. Wat verlangde ik er plots naar om eens heerlijk te kunnen masturberen. Ik dacht terug aan het tafereel dat zich de laatste twee minuten had afgespeeld. Wat als ik Pieter zijn gang had laten gaan? Zou hij homo zijn? Dat kon haast niet anders. Eigenlijk vond ik het best wel spannend, gaf ik toe aan mezelf. Was ik dan misschien zelf homo? Op dat moment kon ik me niet meer inbeelden wat ik zo leuk vond aan meisjes. Pieter wilde graag naakt blijven, moest ik dat wel toelaten? Vond ik het stiekem zelf ook wel spannend? Er klonk geschuifel uit mijn logeerkamer. Gijs zou wakker zijn, dacht ik. Hij zou zo wel komen dus besloot ik eerst nog even naar de wc te gaan. Door die stijve pik duurde het een hele tijd voor ik een piepklein plasje kon toveren. Het was vreemd dat ik na die plas geen broek moest optrekken. Een beetje op mijn ongemak hierdoor, ging ik opnieuw de gang in. Opnieuw hoorde ik geschuifel uit de logeerkamer. De deur stond nog steeds op een kiertje en ik wierp een blik door de spleet. Gijs lag bovenop het laken met zijn rug tegen de leuning van het bed. Hij hield zijn piemeltje met twee handen vast. Het stond best wel stijf. Net toen ik wilde binnen gaan, masturbeerde hij zichzelf wild. Daarbij verwrong zijn hele gezicht en maakte het dat schuifelende geluid dat ik eerder hoorde. Even had ik spijt dat ik was binnengegaan. ‘Goedemorgen Gijs’ zei ik toch hartelijk. ‘Hé Jeroen’ antwoordde hij. Ik liep naar het raam en keek even naar buiten.

Hoewel ik het niet zag, kon ik zijn aanblik voelen. Onverwacht snel keek ik naar hem en zag zijn blik nog net van de mijne, naar zijn eigen pik glijden. ‘Heb je nog wat kunnen slapen?’ vroeg ik. Gijs knikte kort en streelde zacht over zijn eigen pik. ‘Het ontbijt staat op tafel, ik en Pieter hebben al gegeten. Kom je ook?’ vroeg ik en keek hem met een liefelijke glimlach aan. Net toen ik weer de gang in wilde lopen zei Gijs ‘Hé Jeroen, mag ik je wat vragen?’ Met verbaasde blik en knikkend draaide ik me om. ‘Tuurlijk mag je dat…’ zei ik en ging even naast hem op het bed zitten. Gijs fronste zijn wenkbrauwen alsof hij verzon hoe hij de vraag zou formuleren. ‘Kijk naar mijn piemel’ zei hij en trok zijn voorhuid op en neer over zijn kleine eikeltje. ‘Pieter doet dat ook soms’ zei hij. Ik knikte kort maar lachte niet, afwachtend wat zijn vraag was. ‘Waarom doet hij dat?’ vroeg Gijs. De toon in die vraag was zo onschuldig. Even dacht ik na en vroeg me af wat zijn kinderbrein hierin kon begrijpen. ‘Als jongens wat ouder worden vinden ze het leuk om met hun piemel te spelen.’ zei ik.

‘Speel jij soms ook met je piemel?’ vroeg Gijs.

Opnieuw nam ik even tijd om na te denken. Hoewel ik deze vragen helemaal niet wilde beantwoorden, was zijn vraag zo kinderlijk onschuldig. Ik kon hem toch niet gaan vertellen dat ik mezelf soms meermaals per dag stiekem aftrok. Uiteindelijk legde ik mijn hand op zijn schouder en zei op zelfzekere toon ‘Ik denk dat elke jongen wel eens met zijn piemel speelt, zo vreemd is dat niet.’

‘Is het dan vreemd als je niet met je eigen piemel speelt?’ vroeg Gijs meteen daarna. Even kreeg ik het idee waar Gijs naartoe wilde. Maar ik besloot niet te vertellen wat Pieter me gisteren had verteld. ‘Hoe bedoel je?’ vroeg ik. ‘Soms vraagt Pieter me wel eens om met zijn piemel te spelen.’ zei Gijs zacht. ‘Vind je dat leuk?’ vroeg ik hem. Gijs dacht even na wat hij zou zeggen. ‘Een beetje raar?’ zei hij met vragende stem. ‘Je moet niets doen wat je raar of niet leuk vindt!’ zei ik meteen. ‘Pieter zegt dat het leuk is.’ zei Gijs zacht.

‘Wat wil Pieter dan dat je bij hem doet?’ vroeg ik benieuwd wat Gijs zou antwoorden. Plots en volkomen onverwacht voelde ik zijn hand om mijn eikel klemmen. ‘Ohw, Gijs’ zei ik met iets luidere en geschrokken stem. Gijs schrok ook en liet me meteen weer los. ‘Je hoeft het me niet te laten voelen hoor. Je mag het gewoon vertellen.’ Hij leek best geschrokken van die afwijzing en zei toen zuchtend en stotterend ‘ach laat ook maar, ik mag het ni… ik wil het niet vertellen’. Hij zuchtte diep en keek me met bange oogjes aan. Even streelde ik hem door zijn haren en zei ‘Rustig maar, je mag het me vertellen. Het is goed… Wat wil Pieter dat je doet?’ Gijs, die me net nog had aangekeken alsof hij niets meer zou zeggen ontspande weer enigszins. ‘Hij laat me aan zijn zakje kriebelen. Zelf schuift hij dan zo met zijn velletje, zoals ik je net bij mijn plassertje liet zien.’ zei hij zacht.

Een beetje onwennig streelde hij met zijn hand over zijn slappe pikkie. Terwijl ik bedacht hoe te reageren, ging hij alweer verder. ‘Laatst moest ik zijn piemel vasthouden terwijl hij ging plassen in de tuin. Dat vond ik wel een beetje vies. Maar…’. Opnieuw kreeg ik de indruk dat hij het moeilijkste tot het laatste bewaarde. Ik zag hoe zijn tong over zijn lippen streek en hij moeizaam slikte. ‘…soms wil hij ook dat ik aan zijn piemel lik.’ Nu keek hij me wel in de ogen, alsof hij mijn reactie wilde zien. Een gefronste wenkbrauw kon ik niet onderdrukken. ‘Weten je mama en papa dit?’ vroeg ik. ‘Nee, ik mag het tegen niemand vertellen!’ zei Gijs streng. ‘Ben je soms bang van je broer?’ vroeg ik zacht. Gijs dacht even na en zei toen hoofdschuddend ‘Hij zegt soms lelijke dingen als we ruzie hebben. Maar hij zou me nooit pijn doen.’

‘Gijs het is heel goed dat je me dit verteld hebt. Wees gerust ik zal niets tegen Pieter zeggen hierover.’ zei ik zacht toen ie me met grote ogen aankeek. ‘Je bent de beste!’ zei hij glimlachend en ging rechtzitten. ‘Heeft Pieter zijn kleren aan?’ vroeg hij me. Ik schudde mijn hoofd. Plots gaf hij me me een smakkerd van een natte zoen op mijn wang. ‘Ik was me even en dan kom ik eten!’ zei hij terwijl ie de kamer opgewekt verliet. Toen ik uit bed stapte zag ik mijn boxershort een stukje van onder het bed uitsteken. Met mijn voet duwde ik ertegen zodat hij nu helemaal niet meer te zien was. Daarna liep ik de gang in naar de woonkamer.

‘Dat duurde lang’ zei Pieter, die in het salon zat. ‘We hebben nog wat nagepraat over vannacht.’ zei ik en trok mijn schouders op. Plots merkte ik dat hij zijn tablet op me richtte ‘Lachen…’ zei hij terwijl ie zelf glimlachte. Ik hoorde de fotoklik afgaan. ‘Hé Pieter!!’ riep ik behoorlijk luid en liep meteen op hem af. ‘Die moet je wissen!’ zei ik behoorlijk fel en Pieter keek me met lichtelijk bange oogjes aan. ‘Ik wil niet dat je naaktfoto’s van me maakt, hoor je dat?’ Hij knikte en draaide weg met zijn tablet. ‘Ik wil het zien dat je ze wist!’ zei ik nogmaals fel. Hij opende de galerij-app en daar zag ik meteen dat hij meer foto’s had van zichzelf naakt. Maar ook van Gijs, bloot, zelfs in verschillende standjes. ‘Hé waarom heb jij foto’s van Gijs op je tablet staan?’ vroeg ik terwijl ik de foto’s aanwees. Pieter zweeg even en zei toen met trillerige stem ‘Als je niet boos wordt vertel ik het.’

Ik keek hem streng aan en zei op dreigende stem ‘Als je het me niet verteld, ben je die tablet kwijt tot je ouders terug zijn!’ Pieter keek me met grote ogen aan. ‘Ik kijk er soms naar terwijl ik me aftrek’ zei hij met trillerige stem. Even leek het alsof hij zou gaan huilen. ‘Heb je die foto’s ooit aan iemand laten zien?’ Pieter schudde zijn hoofd en zei fel ‘Nee, dat doe ik niet!’ Ik keek hem met strenge blik aan en vroeg hem me in de ogen te kijken. ‘Echt niet!’ zei hij en ik versoepelde mijn blik. Vanuit de gang hoorden we Gijs’ voetstappen. ‘Goed, we praten hier straks nog verder over. Als ik je nog één keer betrap dat je ongevraagd foto’s maakt, zwaait er wat hoor!’ zei ik en Pieter knikte. Zijn piemeltje hing er maar slapjes bij en zijn natte ogen bleven me ongelovig nastaren. Ik had het idee dat hij het wel begrepen had.

‘Goedemorgen Pieter!’ zei Gijs die opgewekt binnen kwam. Meteen liep hij naar zijn broer en gaf die ook een ochtendzoen. Pieters mondhoeken krulde heel even wat naar boven en toen stuurde hij Gijs naar tafel ‘Eet maar wat, zodat we kunnen afruimen.’ zei hij. Gijs nam ook cornflakes met melk en ik schonk hem een glaasje fruitsap uit.

‘Wat doen we vandaag? Help je me met een nieuw Lego huisje, ik heb een geweldig idee…’ zei Gijs die me aankeek. ‘Wel, Pieter vroeg me om het zwembad te zetten…’ zei ik. ‘Ooh vetcool!’ zei Gijs die lachend naar Pieter keek. Pieter lachte niet en zat een beetje beteuterd te kijken, in gedachte verzonken. ‘Hé Pieter, is er wat?’ vroeg Gijs even bezorgd. ‘Pieter kijk jij even of je het zwembad kan vinden, ik kom zo.’ zei ik vlug. Pieter knikte kort, stond op en leek blij dat ie een rede had om weg te kunnen. ‘Wat is er met hem?’ vroeg Gijs verwonderd ‘Je hebt hem toch niet verteld over… jeweetwel?’ Ik schudde mijn hoofd. ‘

Ik moest hem op de vingers tikken omdat hij een foto van me maakte. Dat wil ik niet als ik bloot ben.’ Gijs haalde even zijn schouders op. ‘Soms doet hij dat ook van mij. Hij heeft verschillende foto’s van onze piemels op zijn tablet staan, dat weet ik.’ zei hij op onschuldige toon. ‘Ja maar hij kan die ook aan anderen laten zien.’ zei ik. Gijs fronste even zijn wenkbrauwen en fluisterde verontwaardigd ‘Dat zou Pieter nooit doen!’. ‘Of stel dat zijn tablet gestolen wordt en iemand zet alle foto’s op het internet…’ Opnieuw dacht Gijs even na en haalde toen zijn schouders op. ‘Gijs, jij en jij alleen bent de baas over jou piemel. Alleen jij hoort te kiezen wie jou piemel mag zien. Dat hoeft Pieter niet voor jou te doen. En daarom mag hij van mij geen foto’s maken!’ Gijs mond ging even open, maar er kwam geen geluid uit. Hij knikte alleen maar even kort.

‘Heb jij ook foto’s van Pieter zijn piemel op jou tablet?’ vroeg ik.

Gijs schudde zijn hoofd en keek me verbaasd aan. ‘Ik doe alleen spelletjes, ik maak bijna geen foto’s.’ zei hij op onschuldige toon. Het bleef verder even stil aan tafel. Gijs leek helemaal in gedachte verzonken. Na een tijdje, toen zijn kommetje en glas leeg waren zei hij ‘ik ga even kijken wat Pieter doet.’ en verliet hij de kamer. Nog snel even ruimde ik de laatste spulletjes op en wilde toen ook via de garage naar buiten gaan. In het voorbij gaan, zag ik Pieters tablet op het salontafeltje liggen. Even pakte ik hem, maar hij was met een cijfercode beveiligd. Ik probeerde 1234, 1111 en Pieters geboortejaar. Helaas waren ze alle drie fout. Daarna moest ik 15 minuten wachten. Ik besloot het er straks nog even met Pieter over te hebben.

« Vorige pagina